Het   labyrint van   Wetsens




  Wat is eigenlijk een labyrint ?

Labyrinten bestaan al meer dan 4000 jaar en worden gevonden in vele religieuze tradities in de wereld. Zij maken een belangrijk deel uit van diverse culturen zoals bij de oorspronkelijke bewoners van Amerika, de Grieken, de Kelten en de Maya's.   De Hopi indianen noemden het labyrint het symbool voor "Moeder Aarde".  Evenals Stonehenge en de pyramiden zijn zij magische geometrische vormen die een heilige plaats definiëren.

Verschillende vormen van labyrinten zijn o.a. gevonden in Peru, Arizona, IJsland en diverse andere landen van Europa en in India. Het oudst bekende labyrint is dat van Kreta dat al voorkomt in de Griekse mythologie en gebouwd is door Daedalus. Afbeeldingen daarvan zijn gevonden op aardewerk en op munten gevonden in Knossos op Kreta van zo'n 2000 to 2500 jaar voor Christus, op rotsen in Wales en bij de Hopi indianen. Opvallend is dat een kruis de basis vormt van het labyrint. 		 


   




 
 
De ingang is hierboven,
het pad is de rode lijn.		   In de middeleeuwen is in vele kerken een labyrint aangebracht om de gewone mens een symbool te geven van een pelgrimage naar het Heilige Land.
Het oudste christlijke labyrint is als een mozaiek te vinden in de de 4e eeuwse Basiliek van San Reparatus nabij het vroegere Orléansville, in 1964 omgedoopt in el-Asnam en in 1981 in Ech-Cheliff maar wordt ook wel Chlef genoemd en is gelegen in Algerije. Het is een spiraalvorm en tegelijkertijd vierkant van vorm zoals bij de Romeinen gebruikelijk (In die tijd heette de plaats Castellum Tingitanum). In het midden staat de text "SANCTA ECCLESIA".
Zie afbeelding links. 		 


  Eén van de beroemdste labyrinten - daterend uit ongeveer 1200 AD - is te vinden op de vloer in de kathedraal van Chartres in Frankrijk. Ook hier is duidelijk het kruis te kerkennen dat het labyrint in vier delen lijkt te delen.
Een aantal jaren geleden stonden er stoelen op en voor speciale gelegenheden werd deze plaats vrijgemaakt. Die gelegenheden waren : huwelijk, doop, begrafenis of andere vieringen. 		 
  Als je een labyrint inloopt, stap je in een heilige ruimte en tijd. Als de geest er op is ingesteld kan het labyrint gebruikt worden als pad voor gebed en meditatie of berouw. In het laatste geval "liep" men op de knieën. Vroeger ging men vaker op de knieën en had men een uur nodig om in het centrum te komen. Een labyrint werd in die tijd ook wel genoemd "Weg naar Jeruzalem" (chemin de Jerusalem) en in Chartres "de mijl" (la lieue, ca. 4 km , een uur gaans).
Labyrinten in vele kathedralen zijn vernield en weer gereconstrueerd. Die van Chartres , Amiens en Saint-Quentin zijn nog in oorspronkelijke staat. Klik met de muis op het labyrint van Chartres - links - dan zie je een foto. Weer klikken geeft een plattegrond van het labyrint in de Basiliek van Saint-Quentin dat van 1495 dateert. Klikken op de plattegrond geeft dan een foto. De weg van de ingang van het labyrint van Chartres tot het centrum is 260 meter lang, net zo lang als de weg die Christus aflegde van de rechtbank naar Golgotha. Het centrum symboliseert Jeruzalem.
Door de eeuwen heen zijn mensen geraakt door de wonderlijke helende krachten van een labyrint en zijn geweldige kracht tot inspiratie en vernieuwing. Delabyrinten van Saint Quentin en Amiens stammen uit de dezelfde tijd en zijn gelijk. Het centrum van het labyrint in Saint Quentin is zwart. Klik hier voor het bijzondere centrum van het labyrint van Amiens.
Op www.padrepardo.eu komt meer over het labyrint in de kerk. 		 









Links de klassieke labyrintvorm zoals we die kennen van de op Kreta gevonden munten.
We vinden dit type labyrint ook in Skandinavië, gemarkeerd door grote stenen.
Van IJsland tot in Rusland zijn er meer dan 600 en vele enkele honderden jaren oud.
Zelfs in Denemarken, waar geen enkel oud labyrint te vinden is, zijn er aanwijzingen dat er veel geweest zijn. Dit moge blijken uit plaatsnamen die daarop wijzen, zoals bijv. Trojborg. De naam Trojborg, in het nederlands Trojaburcht, betekent "stad Troje". Deze naam doet denken aan griekse sagen en romeinse labyrinten maar betekent ook vaak het labyrint zelf. De naam Troje komt men in heel Europa tegen. Bij vele volken vindt men overleveringen die vertellen hoe gevluchte Trojaners zich elders vestigden en nieuwe steden stichtten, steeds volgens hetzelfde bouwplan.
Ook in Nederland waren er Trojaburchten, met name in West Friesland - in Medenblik en Fryasburcht op Texel - en in Friesland bij Stavoren.  Deze Trojaburchten waren vrouwenburchten ofwel kloosters - het begrip klooster dateert van vóór het ontstaan van de Rooms-katholieke kerk.  Fryasburcht was gesticht door Frya, de eerste van de wijze vrouwen in de Noordelijke streken. Frya wordt beschouwd als de stammoeder aller Friezen.

Van de Fryaburchten is niets meer te vinden. derhalve heeft het labyrint van Wetsens ten doel dit stukje, in de vergetelheid geraakte geschiedenis, levend te houden.





























Dit onderdeel begint 1 minuut na afloop automatisch opnieuw. Klik hier om te onderbreken en/of verder te gaan.